De vrijdagmiddag na mijn presentatie nam Terri me mee naar Loh haar huis.. voor de laatste keer de kronkelende weg vanuit Balik Pulau naar Bayan Lepas.. het deed wel raar te weten dat ik deze weg niet meer zou doen.. Eens bij Loh aangekomen wat op het gemak me beziggehouden met van alles en nog wat en ‘s avonds zoals gewoonlijk gingen we badmintonnen. Ik heb toegekeken. Na de badminton nog om iets gereden om te eten.. een Maleisische hamburger.. ze weten alleszins ook wel weg met een overvloed aan gebruik van saus.. maar het heeft gesmaakt en dat is het voornaamste.

Op zaterdagmorgen moesten we vroeg op.. Gaan werken in Respite care.. Heb daar Matthew wat geholpen met het voorbereiden van zijn examens (rekensommetjes controleren met de rekenmachine :p) en dan was het tijd om met water te spelen.. Hoera! :s
Luisteren doen ze niet echt wanneer je hen zegt dat ze moeten stoppen met de tuinslang.. maar ja.. dat zijn kindjes zeker..
Na Respite naar Loh haar mama en het daar eigenlijk weer op het gemak gedaan. ‘s Middags naar de Thomas Cup (badminton) gekeken.. finale van de vrouwen. China tegen Korea, Korea heeft gewonnen. ‘s Avonds gingen we eten samen met Loh haar zus en haar mama in een Westers restaurant.. kwestie van me al terug te laten wennen aan het Westerse eten :p. Ik nam een pasta met pesto en champignons.. maar ik lust geen champignons, waardoor ik eigenlijk niet veel meer over had op mijn bord.. maar ja het heeft toch gesmaakt. ‘s Avonds dan nog geskyped met Matthias en dan konden Esther en Matthew hem eindelijk ook nog eens zien. Ze spraken nog altijd over hem dus hij heeft wel een goeie indruk gemaakt eh hihi

Ook op zondagmorgen moesten we er vroeg uit.. Het was Esther haar sportdag op school en Loh zat in het comité die hielp om alles vlot te laten verlopen.. Een halve dag sportdag. Het was wel leuk. Verschillende spelletjes moesten samen met de papa gespeeld worden. Je moet wel weten dat Esther in een Japanse “kindergarten” zit en bij Japanse gezinnen de papa amper tijd doorbrengt met de kinderen. Dit is waarom ze de papa’s wilden aanmoedigen om met hun kinderen te spelen tijdens deze sportdag. Daar Thomas doof is, kon hij niet alles spelen.. Dan heb ik ingesprongen.. was wel grappig! Esther werd dan plots wel wat humeurig.. maar ja..
‘s middags eerst weer naar Loh haar mama en dan Lok Lok gaan eten.. Je kan het een beetje vergelijken met onze fondue.. In het midden van de tafel staat een pot kokend water en daarin moet je dan je stokje met je vis/vlees/… insmijten en dan wordt het gaar.. Maar ik heb ook nog een bordje char koay teow gegeten.. voor de laatste keer dat dat kon.. Ik moest toch nog genieten van de laatste Aziatische maaltijden e voor zolang ik daar nog was! ‘s Middags dan de mannenfinale van de Thomas Cup. Voor de rest weet ik niet meer wat ik allemaal op zondag gedaan heb.. Niet veel speciaals dus..

Op maandagmorgen kon ik ook bij Loh thuis blijven, want Esther had geen school en Loh moest ook niet gaan werken. Om 8u stond ik op en toen hoorde ik dat Matthew zijn optreden voor Lerarendag in zijn school rond 8u begon.. dus ik mij snel aangekleed zodat we konden vertrekken. We waren echter de enige toeschouwers van buiten de school en aangezien ik dan nog eens blank was, had ik veel bekijks.. Matthias zou weer veel geld verdiend hebben Hij zei altijd dat hij een ringgit zou vragen aan iedereen die naar me kijkt.. Nadien reden we naar Georgetown om nog een souvenirtje te halen voor me.. Eens we dat gevonden hadden reden we door naar Gurney om mijn laatste wafel met tonijn te eten.. Yummie!

Nadien las ik op de site van de redactie dat Schiphol weer toe was.. PANIEK! Maar gelukkig ging schiphol snel weer open.. en bleef mijn vlucht op tijd..
Ik ben dan nog eens salut gaan zeggen in het First Step Centre en afscheid gaan nemen van die mensen. Mijn valies meegenomen naar Loh om dan de handbagage en gewone baggage in orde te maken.. en kleren aan te doen die goed zijn om op een vlieger te zitten.. Het deed raar om na 3.5 maanden terug sokken en gesloten schoenen aan te doen..
Rond 19u hadden we afgesproken met Aina en Terri om nog mijn laatste avondmaal te nuttigen. Mijn laatste avondmaal is dan nog eens een gerecht geworden dat ik nog nooit gegeten had.. Roti Naan.. en wat heeft het gesmaakt. Het is ook weer zo’n soort pannenkoek, maar dan met gemarineerde kip.. superlekker! jammer dat ik het maar zo laat ontdekt heb.. Na het eten moest ik dan afscheid nemen van Loh, Thomas, Matthew en Esther.. dat was wel enorm moeilijk.. de traantjes kwamen er uit, maar heb me toch zo sterk mogelijk gehouden voor de kindjes.

Dan brachten Aina en Terri me naar de luchthaven. Toen ik mijn bagage net ingecheckt had (slechts 19.5 kg hoera!) kwamen de twee monsters plots ook weer naar me toegelopen. Loh en Thomas waren toch gevolgd naar de luchthaven, al was dat eerst niet het plan. ze wilden het voor de kindjes en voor mij niet nog moeilijker maken. Maar Loh vertelde me dan dat ze toch gevolgd zijn omdat de kindjes in de auto aan het wenen waren en het niet begrepen dat zij me niet konden afzetten aan de luchthaven. Ik zat er dan mee in dat Esther ook weer veel zou wenen eens ik voorbij paspoortcontrole was, maar Loh zei dat het meeviel. We hadden haar ook wel goed voorbereid op mijn vertrek door haar steeds te zeggen hoeveel nachtjes ze nog moest slapen.. daar ben ik wel blij om!

Toen mijn vliegtuig de lucht in ging en ik Penang verliet, liet ik opnieuw wat tranen over mijn wangen rollen.. Dat betekende nu dat het er echt op zat.. Mijn vlucht is goed verlopen al is de vlucht van Kuala Lumpur tot Amsterdam met 40 minuten vertraging verlopen door een kapotte wc.. maar op zo’n langeafstandsvlucht wordt dat gemakkelijk ingehaald. Heb toch wel wat kunnen slapen op de vlieger en daar ben ik blij om.

Om 6u35 landde ik in Schiphol.. Ik kreeg mijn bagage redelijk snel en toen ik buiten kwam aan de aankomsthal vond ik mama en Matthias niet.. Ik bel naar hen en ze stonden aan de andere aankomsthal.. Ineke had weer de verkeerde genomen haha! Ik was enorm blij dat ik hen terug kon vastpakken en dat ik mijn leven hier in België weer kan starten.. al zal binnen een aantal dagen de weerbots wel komen, waarin ik Maleisië enorm zal missen..

Toen was het wel even emotioneel, maar eigenlijk heb ik me veel sterker kunnen houden. Ik denk dat ik het op dit moment gewoon nog allemaal niet besef. Om 12u was het werken dan gedaan, maar ze waren nog druk in de weer met afwassen, dus de meeting kon maar laat beginnen. De members zaten al klaar om naar huis te gaan, maar ik had nog een kadootje voor hen, namelijk de magneten.. Nadat iedereen hun magneet gekregen had, vertrokken ze allemaal.. zonder nog hun gezicht om te draaien.. allemaal gefocust om naar huis te gaan.. Dus dat was een vreemd afscheid voor me.. Denk dat ze het ook maar maandag zullen beseffen

Na de middag om 14u zou ik mijn presentatie geven over mijn project. De presentatie is goed verlopen en heb er complimenten over gekregen. Ze waren blij dat ik mijn mening zei over de werking enzo. Nadien sprak Aina me nog aan en zei dat ze me een zeer  enthousiaste persoon was en ik de eerste student was die bijna elke dag effectief 8u gewerkt heb met de members, al twijfel  ik hier aan.. maar ze vond dat ik enorm veel tijd doorgebracht heb in Stepping Stone. Dat is wel leuk om te horen natuurlijk..
na de presentatie was het tijd om te vertrekken.. Het afscheid nemen van de verschillende begeleidsters was wel wat moeilijker.. toen ik de kaartjes gaf aan Hasra voor Stepping Stone en aan Aina en Terri kwamen de tranen in mijn ogen.. pff.. maar ben niet beginnen wenen. Heb nog een kadootje gekregen van Syarifah.. Super lief.. echt met een persoonlijke betekenis.. Nog iets om in mijn valies te proppen.. heb hem eens gewogen en zou aan 17kg zitten.. dusja, denk wel dak nog safe zit voor wat mijn bagage betreft.. haha! Laat ons nu alleen nog hopen dat de aswolk hem nog een paar dagen koest houdt, zodat ik zeker terug kan!

Ben nu gearriveerd bij Loh en mijn laatste weekend in Penang kan beginnen.. het is allemaal zo snel gegaan. Toen ik gisteren in mijn bed lag, zag ik nog precies voor ogen wanneer Matthias en mama me naar de luchthaven gebracht hadden en wanneer Aina en Terri me kwamen ophalen.

Dikke zoen.. Het komt nu allemaal echt vlug dichterbij! x

Op maandag heb ik geholpen in het Stepping Stone Centre met het maken van de bladwijzers (bookmarks) en ‘s middags had ik mijn eindevaluatiegesprek met Terri en Hasra. Ik heb een positieve eindevaluatie gekregen en daar ben ik dus tevreden mee.

Dinsdag en woensdag bleef ik in IL Home om te werken aan dat eindwerk en mijn presentatie voor te bereiden, die ik vrijdag moet geven over mijn project. Op woensdag heb ik mijn eindwerk kunnen afwerken en eens ik thuis ben kan het nalezen op fouten dus beginnen. Nadien begonnen aan het maken van mijn presentatie.

Toen ik op woensdagavond naar de avondmeeting ging in het Stepping Stone hoorde ik plots dat een van de members verdwenen was. Hij was ‘s ochtends op een brommer gestapt en weggereden met die man zonder iets te zeggen. Politie ingeschakeld en begeleidsters zijn ook zelf op zoek gegaan. Eerst nam hij zijn telefoon niet op, maar uiteindelijk hebben we hem toch kunnen bereiken. Hij zei waar hij zat en als Hasra hem daar wou gaan halen, bleek hij daar toch niet te zijn. ze begonnen hier al meteen het ergste te denken.. maar het feit dat we met hem konden bellen was een goed teken. Later op de avond ging ik uit eten met de community chairman, z’n vrouw en zijn zoon. ze hadden me uitgenodigd en ik kon dat natuurlijk niet weigeren. Toen we terugkwamen in IL Home, was de member ondertussen terecht en veilig terug thuis.. wat een opluchting. Op dat moment besefte ik echt wat de members voor me betekenen hoor. Ik ken ze nu nog maar 3.5 maand en ik zat er al zo mee in en voelde me mee verantwoordelijk, ook al was ik niet in Stepping Stone aan het werken op dat moment.

Woensdagnacht heb ik verschrikkelijk slecht geslapen.. Ik kon de slaap maar niet vatten en vanalles spookte door mijn hoofd. het feit dat ik donderdag mijn valies moest maken, dat ik vrijdag afscheid moest nemen, … waarom die member gewoon die man gevolgd was… pff.. hopelijk slaap ik vanavond (donderdagavond) een beetje beter.

Donderdag dan weer een hele dag in Stepping Stone gewerkt. Ik ben begonnen in de keuken, aangezien ik vandaag mijn pannenkoeken gemaakt heb. De pan was echter niet ideaal en daarom ging het maar traag. Hasra besloot me een beetje te helpen, zodat we tijdens de koffiepauze de pannenkoeken met ijs konden opdienen. Hasra haar pannenkoeken echter dreven in het vet.. zoveel boter heb ik nog nooit iemand zien gebruiken om pannenkoeken te bakken (behalve dan mijn meme vroeger). Nie normaal.. ik was toch blij dat ik een pannenkoek had die ik zelf gebakken had om te eten en niet zo’n hoopje vet.. maar ik ben blij dat ze me geholpen heeft, anders zou het me nooit gelukt zijn om ze op tijd af te krijgen met die stomme pan.

Na het pannenkoeken bakken ben ik verder gegaan met het voorbereiden van mijn presentatie en het maken van de powerpoint. Na het middagmaal ben ik dan gaan helpen in het klei – atelier. Vandaag heb ik al afscheid moeten nemen van Hooi Keng en van een van de members die morgen een dagje verlof neemt.
Eens terug in IL Home mijn valies beginnen maken.. die overigens lood weegt.. hopelijk mag ik alles meenemen e hihi.. Vandaag is het dus mijn laatste nacht in IL Home. Dat betekent dat ik morgen wat vroeger mag opstaan en mijn kamer mag kuisen bah!

we hadden vanavond ook een gigantisch probleem met het slot.. gelukkig was de deur nog niet volledig op slot. de sleutel zat vast, dus konden we het slot niet gebruiken. Na heel wat olie over het slot en de sleutel te smeren en de mankracht van Hasra’s man is het toch gelukt om het slot open te krijgen. Gelukkig hadden we onszelf nog niet binnen gesloten Sai Eng was al meteen in paniek dat we opgesloten zouden geraken als we dat slot nog zouden gebruiken en hebben er dus nu een ander slot aanhangen.. dit slot zal ze niet meer gebruiken en wegsmijten denk ik.

Morgen is het dus tijd om afscheid te nemen van het Stepping Stone. Om 10u30 begint het afscheidsfeestje voor me.. ik ben eens benieuwd wat ze allemaal van plan zijn. Ik weet dat ik enorm veel zal wenen.. krijg zelfs nu al een krop in mijn keel als ik dit typ. Had niet gedacht dat het zo moeilijk zou zijn om die mensen achter te laten na 3.5 maanden. Al ga ik superblij zijn om terug naar huis te gaan.. toch zal ik het hier enorm missen! Om 14u morgen heb ik dan mijn presentatie en als die er op zit vertrek ik naar Loh voor mijn laatste weekend Penang.. dan is het stagegebeuren hier in Stepping Stone gedaan..

Dikke zoen, morgen probeer ik een verslag te schrijven over mijn afscheidsfeestje.

x

Vrijdag ben ik dan nog eens naar het Stepping Stone Centre gegaan om daar nog eens mijn gezicht te tonen. Heb er wat gewerkt aan het maken van visualisaties, zodat ze hier verder kunnen met IL Home als ik weg ben.
Omdat Akemi in Stepping Stone was zag ik mijn kans om ‘s middags al naar First Step te gaan en daar van de eerste keer dan mee te gaan met Cindy naar huis, zodat ik de bus niet moest nemen. Akemi had pizza gemaakt in het Stepping Stone om te eten in de koffiepauze.. rond 10u30 dus. Niet echt een gewoonte van mij.. maar het smaakte toch!

‘s Middags me een beetje gehaast om toch nog de meeting met de members mee te maken.. en in al mijn haast dan vertrokken met Akemi. Eens ik in het First Step was en nog wat pizza als middagmaal gegeten had, besefte ik dat ik mijn handtas met geld, paspoort, gsm’s, … in stepping stone vergeten was. Paniek! ik heb da echt nodig. Niemand kon gewoon eens over en weer rijden.. dus we moesten op zoek naar een oplossing. Hasra en Aina kwamen ‘s middags terug van Kuala Lumpur en Hasra moest terug naar Balik Pulau. Zij heeft me dan meegenomen, zodat ik mijn handtas kon oppikken en me dan gedropt bij een busstop.. zodat ik een bus terug kon nemen.. Tegen dat ik eindelijk een bus had was het 18u50.. had meer dan een halfuur moeten wachten op de bus. Uiteindelijk was ik dan rond 19u45 aan de bushalte waar Cindy me zou oppikken. Dat zorgde echt voor heel wat stress, want we hadden om 20u afgesproken met de collega’s uit first step om te gaan eten.. maar ja.. gelukkig steekt de tijd hier niet zo nauw. Hadden zelfs nog even tijd om vlug aan haar appartement te stoppen.. ik had gevraagd aan Cindy of ze m’n fototoestel kon meebrengen en toen ik keek in de auto.. zat de batterij er niet in.. dus stopten we zeker nog eens aan het appartement. zo kon ik ook nog vlug iets anders aandoen en me snel wat verfrissen.

nadien reden we naar Maria’s huis om haar op te pikken om dan door te rijden naar Batu Ferringi, waar we Daniel zouden zien. Hij zat al in Sunset bistro een gezellige bar/restaurant waar we op het strand op een paar meter van de zee zaten. we aten er wat en dan kwam het bier.. Hebben niet veel gedronken hoor. 2 pintjes en een shotje tussendoor. We hadden een heel gezellige avond en dat was het voornaamste. rond 1u lag ik in mijn bed.

Op zaterdag kon ik uitslapen en ben ik rond 10u opgestaan. Eens we beide wakker waren en gedoucht hadden reden we naar de “wet market” een markt zoals bij ons ‘s ochtends.. waar we groenten en varkensribbetjes kochten. Cindy zou koken ‘s middags en ik zou de sous – chef spelen.. dus groenten snijden en je voor de rest koest houden . We hadden Aina en Terri uitgenodigd. Na een lekker middagmaal besloten Cindy en ik naar Queensbay te gaan om naar een film te gaan kijken.

We kochten onze tickets voor een lokale, chinese film. Ice Kacang, Puppy love.. Ik hoopte alleen dat er Engelse ondertitels waren.. Voor 10 ringgit naar de film.. ole! Daar de film maar wat later was eerst gewoon nog wat in Queensbay rondgelopen en wat kaartjes gekocht met “thank you” op om te geven aan ACS.. en natuurlijk ook aan Loh en Thomas! Dan was het zover.. de film zou gaan beginnen.. Samen met een pak popcorn de cinemazaal binnen. Het was een mooie film, ik heb er van genoten. Het was eens iets anders dan de chinese series die ik hier al op de tv gezien heb. die series zien er altijd zo goedkoop uit en fake.. maar deze film was echt deftig.. ben blij dat ik dat ook eens meegemaakt heb.

na de cinema gingen we een vriendin van Cindy oppikken en gingen we samen eten in Georgetown.. zo zag ik de hoofdstad van Penang ook eens by night.. De straatmadeliefjes kwamen op straat en stonden te wachten tot een man naar hen kwam.. best wel grappig. de meeste waren zelfs niet zo gekleed als een straatmadeliefje.. (als je het vergelijkt met onze rosse buurten bedoel ik dus). Ook een dronken man horen roepen.. is ook eens een ervaring.. We aten dan ergens. Ik at char koay teow en Cindy en haar vriendin aten een soort soep en kippenpoten.. ètje.. da ziet er echt zo vies uit he.. maar ja.. als ze dat hier graag eten.. Ik ben toch blij dat ik dat nog niet geproefd heb. Ik at ook een dessertje met amandelen (soort van soepje ook) maar had al genoeg met mijn hoofdpla.. dus heb meer dan de helft moeten laten staan.. Nadien nog wat gewandeld en naar de volgende plaats.. Gurney.. daar is het g-hotel en daarin hebben ze een bar “G-spot” genaamd waar ze Jazz optredens hebben. Maar de muziek was te luid en stond Cindy niet echt aan.. dus dronken we daar niets. We gingen gewoon beneden wat in de lobby zitten. Na Gurney brachten we haar vriendin terug naar haar auto en reden we terug naar haar appartement. Het was rond middernacht als ik in mijn bed lag.. Dat is echt de eerste keer dat ik twee dagen na elkaar zo laat in mijn bed kruip en ik voel het dan ook.

Op zondagmorgen moest Cindy naar de kerk. ze was ook van dienst om te helpen.. dus moesten we er iets vroeger zijn. Rond 9u45 verlieten we haar huis en reden naar de kerk. Het was een moderne dienst. Net zoals de dienst die ik heb bijgewoond bij de trouw van Ward en Lies in A’pen. Enorm fijn zo’n dienst.. veel aangenamer voor een jonge persoon om dit bij te wonen. Ze hebben ook altijd de gewoonte daar om nieuwe mensen te verwelkomen. Ik moest dus gaan rechtstaan en dan kwamen sommige mensen me een hand geven en kreeg ik een boek, die de pastoor geschreven had als welkomstgeschenk.. Er waren ook sprekers uit Amerika (priesters/missionarissen) die kwamen spreken om de moeders te zegenen. Het was dus iets speciaals vandaag met al die zegeningen van de moeders.. maar heel mooi en aangenaam om mee te maken. Een andere gastspreker, heeft dan liedjes gezongen.. wow wat een stem! Zo’n dienst is wel nog altijd wennen.. maar ik ben blij dat ik het eens meegemaakt heb.. de dienst duurde wel enorm lang..

Nadien chicken rice gaan eten en dan terug naar haar appartement. Valies gemaakt en gewoon nog wat op het gemak naar tv gekeken. Voor we naar haar appartement gingen stopten we nog aan Tesco, zodat ik melk kon kopen om vrijdag mijn pannenkoeken te maken in het Stepping Stone.

Nu dus terug in IL Home en tzal niet te laat worden vanavond.. Morgen ga ik nog een dagje werken in Stepping Stone en dan dinsdag nog eens hier blijven om wat verder te schrijven aan dat eindwerk.. Ik hoop dat het snel weer weekend is.. want dan kan ik bijna naar huis.. of tenminste als die aswolk hem wat koest houdt.. aangezien hij nu al het Zuiden van Europa weer heeft gesaboteerd..

ik mis jullie! x

Deze twee dagen is er niet veel spectaculairs gebeurd hier in Penang.. tenzij je het schrijven van een eindwerk spectaculair kunt noemen natuurlijk.
Ik heb me dan ook al twee dagen opgesloten hier in IL Home om te schrijven aan dat AP, het theoretische stuk moest erdoor.. en dat is me nu toch gelukt. Ben jammergenoeg wel te laat om nog feedback te krijgen.. dus het zal op hoop van zegen zijn, maar na wat nalezen binnenkort haal ik er nog wel de moeilijke en te lange zinnen uit.
Morgen blijf ik nog een dagje in IL Home om opnieuw verder te werken aan dat AP. Heb een heel hoofdstuk te herwerken en het is nodig ook, aangezien ik nu al aan mijn paginalimiet zit en nog een besluit moet schrijven.. Dus ik zal moeten inkorten..

Voor de rest niet veel speciaals, alleen heb ik de laatste foto’s kunnen trekken om dan mijn bestelling te plaatsen. Ik laat magneten maken met een foto op voor elk van de members en de begeleidsters.. dus nu kan de bestelling gebeuren. gelukkig helpt Matthias me om deze dingen te maken.. want met dat internet hier is dat niet zo vanzelfsprekend..

Vanavond dus naar de Pasar malam geweest met Hooi Keng en een paar members en daar mijn avondmaal gekocht, samen met een drankje sugar cane.. (bamboo sapje). mijn avondmaal bestaat uit een soort van noedeltjes met bruine suiker en kokosschilfers.. heb dat al eens geproefd en dat smaakt wel lekker.. dusja!
gisterenavond bestond mijn avondmaal uit ananas, ananas en nog eens ananas. Matthias en ik hadden hier een ananas gekocht met als doel die samen op te eten, maar dat zijn we dus vergeten. dus heb ik hem nu maar alleen opgegeten..

Op het nieuws vertellen ze hier nu juist weer iets over Ijsland.. die vulkaan gaat echt nie tussen mij en België komen hoor.. ook al ben ik hier graag.. ik wil 17 mei naar huis!

Van al dat schrijven word ik moe.. dus ik ga vanavond niet veel meer doen.. morgen weer verder schrijven.. en vrijdag nog eens gaan werken in Stepping Stone.. waarschijnlijk ook wel wat computerwerk aangezien ik beloofd heb visualisaties te maken voor de vrouwelijke member als zij hier langere tijd in IL Home zou willen verblijven.. dusja.. dan moet ik daar ook maar eens mijn werk van maken.

Dikke kus, kga dan nog een filmpje of wat Desperate Housewives kijken..

x

de dag van het vertrek van Matthias.. Rond 9u werden we gewekt door Esther en maakten we ons klaar om te gaan ontbijten.. Nog een laatste maal roti voor Matthias.. maar wat hij wou hadden ze niet meer.. dan maar ook een heerlijke roti pisang gegeten..
Na het ontbijt reden we door naar First Step om onze auto van de laatste 14 dagen terug af te zetten.. bye bye Citroen met de verschillende mankementen.. we zullen je missen!
Dan even proppen om allemaal in de auto van Loh te geraken en toen zette Loh ons af bij twee Boeddhistische tempels recht over elkaar.. In de ene stond er een reuze Boeddha recht, in de ander lag er een gigantische Boeddha neer.. wat een beelden..

Het waren enorm mooie tempels met enorm veel goudwerk.. de waarde van al wat daar staat/hangt/… mag wel op mijn rekening gedropt worden.. want die begint stilletjes aan te minderen.. gelukkig moet ik hier niet meer lang zitten.. en is het leven hier niet zo duur!

Hebben dan nog twee souvenirtjes gekocht ook.. twee beeldjes die we later in ons huisje kunnen zetten/hangen.. Om de herinnering aan Maleisië toch een beetje in huis te hebben. Na ons bezoek aan de tempels kwamen ze ons weer oppikken en gingen we gaan lunchen. De laatste keer Char Kuay Teow voor Matthias.. maar het heeft hem gesmaakt. Onze laatste namiddag samen hebben we doorgebracht bij Loh’s mama. Matthias hielp Matthew met het maken van een autootje en ik.. ik deed nix, ik lag daar gewoon een beetje.. te denken aan het afscheid.

de laatste uren gingen toch iets te snel naar mijn gedacht. Na het avondeten bij Loh’s mama terug naar Loh’s huis om Matthias zijn valies te pakken en hem nog een frisse douche te laten nemen vooraleer hij de lange reis naar huis tegemoet ging..
we arriveerden op de luchthaven rond 20u15 denk ik.. en zijn vlucht was om 21u45. Z’n bagage woog 5kg te veel en hij zou 170 ringgit per kilo moeten bij betalen.. maar gelukkig was Loh er en hadden we een vriendelijke man, waardoor we nog vlug 5 kg mochten versteken in zijn handbagage.. hierdoor werd het wel snel later en konden we niet meer zo lang afscheid nemen, maar dat was misschien beter ook.. Denk dat ik nog nooit zoveel geweend heb als die dag..

Toen Matthias voorbij de paspoortcontrole was besefte Esther pas hoe echt het nu allemaal was.. De eerste tien minuten heeft ze niet gestopt met wenen.. dat maakte het voor mij natuurlijk niet gemakkelijker.. Je hart breekt gewoon als je zo’n klein meisje ziet wenen.. ze zei al dat ik zelfs helemaal niet mocht vertrekken.. dat zal ook een enorm moeilijk afscheid worden voor mij.. maar ik kijk er al naar uit.. hoe moeilijk het ook zal zijn.

Nadien brachten ze me terug naar IL Home en konden m’n twee weken hier alleen beginnen.. Ik was doodop dus ik besloot te gaan slapen nadat ik nog een mailtje gestuurd had naar Matthias. Maar toen ik besloot te gaan slapen merkte ik een gigantisch vies beest, jawel een kakkerlak in mijn kamer! hoe die daar komt.. geen idee..

de spray tegen de mieren helpt wel niet zo goed om hem te doden.. maar misschien was hij toch wat versuft.. want achteraf heb ik hem dood kunnen meppen tot ie zo plat was als iets met mijn schoen!! Dan nog een val gezet omdat ik dacht dat er nog een kleintje zat..

Heb die nacht wel enorm slecht geslapen.. de eerste keer weer alleen slapen na 4 weken.. twas lastig!
met als gevolg dat ik deze morgen (3 mei) wel enorm moe was, maar ik moest gaan werken.

Deze morgen begonnen met het maken van de bookmarks tot Sai Eng me vroeg of ik haar kon helpen met het tekenen van gezichtjes op houten parels die ze dan zouden gebruiken om poppetjes te maken.. ook een soort sleutelhangers.

Vandaag heb ik er ook eens mijn werk van gemaakt om producten van Stepping Stone te kopen.. en heb ze dan ook meteen ingepakt samen met wat andere spullen om op te sturen naar België met de boot.. Na het werk nam Hasra me mee naar het postkantoor en voor 40 ringgit heb ik mijn pakketje op de boot naar Ruddervoorde geplaatst. Nu alleen hopen dat het toekomt.. het kan me niet schelen hoe lang het duurt, als het maar toekomt, want er zitten ook wat schoolboeken in en souvenirtjes..

Ik kon het ook met het vliegtuig versturen, voor een 100 ringgit.. wat ook niet veel is, maar omdat ik mijn geld wat moet sparen, aangezien ik toch nog twee weken moet zien te overleven hier.. heb ik gekozen voor de boot.. ze zeggen dat het ongeveer een maand duurt, dus we zullen zien he..

Nu terug in IL Home, dit aan het typen.. terug de eerste keer aan het chatten met Matthias die veilig thuis gekomen is en dan wat voor school werken..
morgen en donderdag (misschien ook woensdag) blijf ik alleszins in IL Home om aan mijn eindwerk te schrijven, zodat dat theoretisch gedeelte ook eens afgeraakt.. (moet er nog aan beginnen maar kom :p) en al wat ik hier kan doen, is werk gespaard voor in België. Na dat theoretische gedeelte moet ik enkel nog een besluit schrijven en dan zou hij af moeten zijn.. Het is natuurlijk nog wachten op feedback.. maar ja..

Het is hier superwarm en daarmee ga ik afsluiten voor vandaag!
Ik zal ook nog proberen wat foto’s op de fotosite te zetten..

dikke zoen! x

Matthias had zijn valies al zo goed als gepakt, want zondag vertrekt hij terug richting België . Na 4 weken samen met hem hier in Maleisië te zijn, begon ik het al gewoon te worden om samen te wonen.. wat dus wel een goeie test was..

Eens bij Loh aangekomen was het tijd om te gaan eten.. We gingen naar een foodcourt voor we doorreden naar Thomas’ badminton. Matthias had ook een andere outfit mee en z’n schoenen om wat te spelen.. en gezweet heeft hij we konden zijn t-shirt uitwringen.

Na de badminton reden we nog snel even tot bij Loh haar mama thuis, want vrijdag was het Matthew z’n Chinese verjaardag.. Chocolade- kaastaart.. heerlijk, maar wat een caloriebom . Mijn maag was (weeral) niet helemaal in orde, dus heb moeten stoppen na een klein stukje.

Rond 23u30 kwamen we dan terug bij Loh thuis en was ik doodop.. Matthias nam nog een douche, maar heb hem nooit meer weten in de kamer komen.. ik was als een blok in slaap gevallen..

de volgende morgen (1 mei dus) werden we gewekt door professionele wekdienst Esther.. Nadat we klaar waren vertrokken we voor ontbijt met de twee auto’s richting Georgetown.. Dim Sum it was! Dat was voor mij al weer heel lang geleden en voor Matthias de eerste keer en we hebben toch weer gesmuld!

Nadien leidden Loh en Thomas ons naar een tempel die ik al eens bezocht had met Loh, maar niet had kunnen terugvinden de dag dat ik met Matthias in Georgetown was. Nu hebben we hem dus wel kunnen zien. Nadien op weg naar Queensbay mall omdat ik iets wou controleren. Ik wil namelijk een foto van mij met elke member individueel op een magneet laten afdrukken, maar de site die ik momenteel op het oog heb is ene in USA en de transportkosten zijn enorm duur.. Loh heeft me al geholpen met een andere site en die site wil de foto’s niet uploaden.. grr! En had nu zo’n goed idee hopelijk lukt het me nog ze op tijd te bestellen zodat ik ze nog persoonlijk kan geven.. anders als ik geen deftige site vind, kijk ik om ze in België af te drukken en dan op te sturen..we zien wel hoe het gaat..

Ons middagmaal bestond uit het uittesten van de nieuwe Subway in Queensbay mall.. maar ze kunnen toch niet tippen aan de Subway uit Singapore.. m’n broodje die ik normaal at hadden ze precies niet.. en het heeft me dan ook niet echt gesmaakt. Je vraagt dan een choclate chip cookie en je krijgt een koekje met rozijnen.. :s goed bezig mannen! Na onze lunch terug naar Loh haar huis en eigenlijk niets nuttig meer gedaan, behalve wat boodschappen en dan ons avondmaal (roti Canai) in Giant, aangezien de foodcourt aan de overkant van de straat niet open was..

Geen idee wat morgen brengen zal.. waarschijnlijk wel wat traantjes tegen de avond.. maar nog twee weken en dan ben ik ook terug bij jullie!! ik kijk er enorm naar uit!

Gisterenavond nog om de boodschappen geweest met Hasra en vandaag was het dan zover.. het was tijd om mijn spaghetti te maken..
Om 9u begonnen we eraan.. de groentjes snijden.. In het begin dacht ik dat we veel te weinig saus zouden hebben, maar eens de saus helemaal klaar was, hadden we een super grote pot en hadden we zeker en vast genoeg om 25 mondjes te vullen.

De spaghettisaus werd dan ook lekker bevonden door de members en staff en dat doet dan wel deugd.. Een heel potje spaghettikruiden was wel nodig om er enige smaak aan te geven, en er mocht zelfs nog wat meer bij.. maar ja..
wat wil je nog meer.. verse spaghettisaus met paprika, ui, knoflook, brocolli, selderij, worteltjes en dan natuurlijk de tomatenpuree en de tomatenblokjes..
aangezien rundsvlees en varkensvlees hier niet gegeten wordt, was de keuze beperkt.. kip of tonijn.. en het is tonijn geworden en dat is me zeker en vast niet slecht bevallen.. zal dat thuis ook wel eens met tonijn maken! Wat parmesaan om het af te werken en de members konden beginnen smullen.

Ik had ook gevraagd om een verjaardagstaart voor Matthias te maken.. en dat hebben ze dan ook gedaan.. een heerlijke taart. Chocoladecake met aardbeienconfituur tussen en dan rond om rond besmeerd met creme en beurre.. (zelfgemaakte uiteraard). Het was wel eventjes spannend toen Matthias binnen kwam toen ze er nog mee bezig waren en Hasra en Syarifah meteen begonnen te lachen.. Maar met een smoesje heb ik me er toch kunnen uitpraten.. gered!

tijdens de middagpauze was het dan zover.. eens iedereen aan het eten was.. begonnen ze af te tellen en kwam Hasra binnen met de taart.. Ze begonnen happy birthday te zingen.. eerst in Bahasa, dan in het Engels, dan in het Chinees en dan was het aan mij om “lang zal hij leven” te zingen.. Ze hadden ook een bloemenkrans voor Matthias gemaakt en een slinger met wat zakjes chips aan.. Hij was enorm verrast en heeft er van genoten.. toen ze begonnen te zingen vroeg Matthias voor wie dat was dat ze zongen.. toen ik zei dat het voor hem was, wou hij het eerst niet geloven.. . Het smoesje dat iemand uit de buurt hier de taart besteld had, had dus gewerkt..

Vanmiddag nog wat verder gewerkt aan de bookmarks.. die gaan traag vooruit.. maar het gaat vooruit . ze zullen er nu wel wat in stock hebben voor ik vertrek..

Na het werk snel een douche genomen en me klaargemaakt zodat we naar Gurney konden vertrekken.. we zouden onze wafel met tonijn opnieuw gaan eten samen met het heerlijke drankje.. Eventjes 45 minuten gaan rijden om een wafel te rijden.. maar soit.. het heeft gesmaakt en zo zijn we hier nog eens buiten geweest met ons twee voor Matthias terug vertrekt naar België. Zondag is het jammergenoeg al zover.. maar dan moet ik het hier maar twee weken meer volhouden en ik kan naar huis..

Ik mis jullie allemaal ongelofelijk en ik kijk enorm hard uit naar de dagen na 18 mei zodat ik jullie allemaal terug kan zien!!

xx

Onze eerste pakketjes medicijnen zitten er ondertussen ook al op en een grote hoeveelheid aan gekke bekken zijn er ook al getrokken.. is echt niet lekker.. maar het zijn maar kruiden en als je nadien wat water drinkt is de smaak weg.. Vanmiddag hebben we in het Stepping Stone gegeten.. en het was euhm.. hoe zal ik het zeggen.. SPICY!!!! Wat chilli in de saus zorgde ervoor dat onze mond in brand stond.. en de chinese thee die we er bij dronken hielp niet echt om het brandend gevoel weg te werken.

Na het werk (en na wat overwerken) dus naar IL Home, klaar om nog wat voor school te werken.. niet zo veel.. maar na al dat knippen had ik er ook geen zin meer in.. de zin om voor school te werken is ver te zoeken, maar het zal nog eventjes tanden bijten worden en dan ben ik er hopelijk voor altijd vanaf .

Toen de avond viel en de lichten in IL Home aan waren zagen we plots gigantisch veel vliegende mieren binnen.. HELP! Meteen lichten uitgedaan en de lichten buiten aangestoken.. toen zagen we hoeveel er buiten vlogen.. een gans nest was volgens ons uitgekomen.. maar ze zijn gigantisch! en heel wat zaten er al binnen.. zo’n spuitbus tegen de mieren heeft dan ook goed dienst gedaan en ze gingen meteen dood! Heerlijk gevoel was dat!
Nadien gingen we even iets zoeken in onze kamer en lieten het licht 5 minuten branden en we mochten ook al een klopjacht beginnen op die beesten.. De reden van al die beesten is waarschijnlijk het feit dat het hier vandaag enorm veel geregend heeft. Vanmorgen is het begonnen met een hevige bui en het is eigenlijk de rest van de dag bewolkt gebleven.. Op die manier hebben Matthias en ik wel een diner bij kaarslicht kunnen hebben.. jammer dat het slechts simpele geroosterde boterhammen waren met choco, confituur of een plakje kaas.. maar we hebben er toch van genoten :p

Vele groetjes uit Maleisië en tot morgen!

vrijdag geen bericht gepost, omdat er vrijdag ook helemaal niets interessants gebeurd is. Vrijdagmiddag had ik vrijaf en reden we naar Loh. We konden daar slapen om dan zaterdagmorgen vroeg op te staan om onze ferry naar Langkawi te halen. Om 6u liep de wekker af. Veel te vroeg natuurlijk, maar we moesten uit ons bed! Om 7u45 moesten we bij de ferry zijn en we hadden zelfs nog geen tickets. Toen we belden zeiden ze dat dit niet nodig was. Toen we er aankwamen keken ze eens raar naar ons maar het belangrijkste was dat we tickets konden bemachtigen. 8u15 hop.. op weg naar Langkawi. Een boottocht van een kleine drie uur stond ons te wachten.. Hopelijk zonder ziek worden! en het is ons gelukt.. we hebben het beide overleefd. Naast ons zat een Hollands meisje dat helemaal alleen rondreist in Azië.. laat haar maar doen, ‘t zou niets voor mij zijn!

We hadden een tip van Loh gekregen om niet misselijk te worden op de boot.. doe je ogen toe en ontspan je en laat de golven je gewoon meenemen.. en het werkt! eens aangekomen in Langkawi was het tijd om een taxi te gaan zoeken die ons naar een guesthouse kon brengen op Patai Cenang.. het meest toeristische gebied met een mooi strand hier in Langkawi. Van Wendy en Lennemie hadden we de naam doorgekregen van een guesthouse, namelijk Shirin Guesthouse. De taxi bracht ons (samen met de Hollandse, die gevraagd had om een taxi te delen) naar het guesthouse. Op die manier had de Hollandse, waarvan we eigenlijk de naam niet te weten gekomen zijn, maar er toch redelijk lang mee gebabbeld hebben, ook van de eerste keer een verblijfplaats.

We kregen een welkomstdrankje, een frisse pint (Skol) en werden meteen onderworpen aan een ferm vertellement van de eigenaar. Hij was een piloot bij de marine of zoiets en heeft volgens zichzelf alle hoge pieten van Maleisië al ontmoet en er persoonlijk mee gebabbeld en hen op hun plaats gezet als ze iets niet goed deden.. veel fantasie heeft die vent volgens mij. Een rasechte moslim :p uhum.. hij drinkt bier, wijn, … en is getrouwd met een Japanse die hij haat.. HOERA! de liefde kan toch schoon zijn!

Na ons frisse pintje kregen we hutje 8 toegewezen.. een chaletje met een dubbel bed en een badkamertje.. Op het bord buiten aan de straatkant stond dat het kamers waren met een warme douche.. heb er toch niet veel van gemerkt.. Ja, het was warm als je terug van onder de douche kwam, maar daar bleef het ook bij. Gelukkig hadden we wel airco.. dat maakte ook al veel goed en een bed dat goed piept vanaf de kleinste beweging.. maar al bij al toch wel in orde.. behalve als je onder het bed keek.. daar bleek het toch niet zo proper te zijn..

Toen gingen we op zoek naar iets om te eten. We hadden zin in Roti Canai.. iets lichts, maar vonden de shop niet die de bazin van het guesthouse ons verteld had. Dan maar gestopt in de Red Tomato.. waar we een lekker slaatje gegeten hebben en een vers ananassapje dronken. Het was er verschrikkelijk warm in Langkawi, maar we besloten toch nog om iets te doen die dag, dus wandelden we naar Underwater World. Denk dat we zowat allemaal gedaan hebben hier in de buurt.. Nu alleen nog Sealife Centre in Blankenberge en ‘t is compleet.. Vandaag was het dus 24 april en dus Matthias zijn verjaardag.. we wilden er dus toch nog iets speciaals van maken en besloten na Underwater world niet veel meer te doen. Na ons bezoek aan Underwater world wandelden we terug naar het guesthouse waar we een frisse (lees koude) douche namen om nadien te gaan wachten op het strand op de zonsondergang.. Zalig uitzicht en nog zaliger gezelschap maakte de avond compleet.. Eens het zonnetje verdwenen was in de zee op zoek naar iets om te eten. Iets westers.. waarom niet. Viva Italia zei het restaurant en we waren verkocht.. Ineke een pizza, Matthias een pasta met gerookte zalm en de rest van mijn pizza en nadien een banana split maakte het verjaardagsmaal compleet .

Na ons avondmaal nog wat rondgewandeld en besloten om de volgende dag een brommertje te huren, zodat we zelfstandig konden rijden naar waar we wilden en geen beroep moesten doen op taxi’s, maar ons rijbewijs laat het niet toe dat we met een brommer rijden, dus dan maar besloten om een auto (lees koekendoos) te huren. Omdat we het de avond voordien deden, kregen we nog 10% korting.. hoera!

Vroeg gaan slapen, want de volgende dag moesten we vroeg op om onze dag te beginnen en een aantal bezoekjes te doen. we gingen het autootje ophalen en reden naar de Cable Car. Hier ook weer genoten van een prachtig uitzicht en vooral niet gelet op mijn hoogtevrees . Na de Cable Car op weg naar Black Sand Beach.. een strand waar het zand niet alleen de normale kleur heeft, maar oo zwarte spikkeltjes het zand compleet maken. Het was eens iets anders.. maar het zag er eigenlijk niet zoe gezellig uit. Hier zou ik toch niet willen komen zonnebaden. Na het Black Sand beach stond de Crocodile Farm nog op het programma.. Wat een gigantische beesten hebben we daar gezien.. amai m’n kl*ten (en kheb da zelfs nie). Het grappige wel was dat we ook ingang moesten betalen voor ons fototoestel en onze camera dat was dus eens iets anders..

Na de Crocodile Farm was het tijd om rustig terug te rijden richting Pantai Cenang en de auto terug te bezorgen, aangezien we om 16u aan het guesthouse moesten vertrekken om zeker mooi op tijd te zijn voor onze ferry die terug vertrok om 17u15. Na het terugbezorgen van de auto gingen we eerst nog iets eten, want onze maag begon al serieus honger te krijgen. Nog een lekker slaatje en pastaatje in de Red Tomato en een ananassapje, zorgden ervoor dat we klaar waren om terug op de ferry te stappen. De bazin van het guesthouse had gezegd dat ze tegen 16u zou zorgen dat er een taxi was voor ons, maar de taxi was haar man. Hebben toch 4 ringgit minder moeten betalen dan een normale taxi, aangezien ze geen airco in haar auto heeft.. als haar man dat te weten komt, zal ze wel weer onder haar voeten krijgen! Romantisch e!

Mooi op tijd voor de ferry en dus klaar om te vertrekken. Langkawi is een duty free eiland.. dus heel wat Maleisiërs komen naar daar om inkopen te doen.. Voor Maleisiërs is er wel de regel dat ze daar minimum 48u moeten blijven, willen ze duty free goods meenemen naar huis.. Ik denk dan ook dat we de enigen op de boot waren die geen spullen uit de duty free shops gekocht hadden.

Storm op zee, storm op zee.. jawel.. en hevig onweertje brak uit toen we onderweg waren, waardoor de boot nogal weg en weer ging.. Gevolg voor de mensen die de tip van Loh niet gevolgd hadden.. Kotszakjes waren noodzakelijk .
een klein beetje geslapen en dan een fantastische film bekeken.. Uhum.. hebben eigenlijk meer moeten lachen met de ondertitels van de film (lees complete piraterij) dan met de film zelf. De film heette cyclops en man.. nog nooit zo’n slechte film gezien.

Eens terug op het vaste (ei)land van Penang reden we richting Queensbay om nog wat inkopen te doen en ons avondmaal te nuttigen. we hadden onszelf beloofd dat we een goeie hamburger uit McDonalds zouden eten en hebben dat dan ook gedaan. Nadien in de pikkedonker terug gereden naar Balik Pulau. Om 23u daar gearriveerd en dan eindelijk tijd om in ons bed te kruipen na een vermoeiende en vooral lange dag..

Oja, nog een klein nieuwtje: dit weekend heb ik ook een serieuze verkoudheid opgelopen..
na de werkuren vandaag (Matthias heeft vanmiddag na de lunch ook weer een beetje geholpen in het Stepping Stone Centre) reden we richting Loh die ons beide meenam naar een andere chinese dokter. Nu alleen maar hopen dat zijn medicijnen helpen. Gewoon eens voelen aan de pols en men weet wat je hebt.. schitterend toch.. tzijn kunstenaars in plaats van dokters vind ik..

Nadien nog vlug eventjes naar de Pasar Malam met Thomas en Matthew en wat eten gekocht.. dit opgegeten bij Loh en dan terug vertrokken richting Balik Pulau..

Slaapwel allemaal!

Groetjes van de twee zieken uit Maleisië!