Mijn laatste week in Stepping Stone zag er in het begin van de week uit zoals een andere week.. 
Op maandag heb ik geholpen in het Stepping Stone Centre met het maken van de bladwijzers (bookmarks) en ‘s middags had ik mijn eindevaluatiegesprek met Terri en Hasra. Ik heb een positieve eindevaluatie gekregen en daar ben ik dus tevreden mee.
Dinsdag en woensdag bleef ik in IL Home om te werken aan dat eindwerk en mijn presentatie voor te bereiden, die ik vrijdag moet geven over mijn project. Op woensdag heb ik mijn eindwerk kunnen afwerken en eens ik thuis ben kan het nalezen op fouten dus beginnen. Nadien begonnen aan het maken van mijn presentatie.
Toen ik op woensdagavond naar de avondmeeting ging in het Stepping Stone hoorde ik plots dat een van de members verdwenen was. Hij was ‘s ochtends op een brommer gestapt en weggereden met die man zonder iets te zeggen. Politie ingeschakeld en begeleidsters zijn ook zelf op zoek gegaan. Eerst nam hij zijn telefoon niet op, maar uiteindelijk hebben we hem toch kunnen bereiken. Hij zei waar hij zat en als Hasra hem daar wou gaan halen, bleek hij daar toch niet te zijn. ze begonnen hier al meteen het ergste te denken.. maar het feit dat we met hem konden bellen was een goed teken. Later op de avond ging ik uit eten met de community chairman, z’n vrouw en zijn zoon. ze hadden me uitgenodigd en ik kon dat natuurlijk niet weigeren. Toen we terugkwamen in IL Home, was de member ondertussen terecht en veilig terug thuis.. wat een opluchting. Op dat moment besefte ik echt wat de members voor me betekenen hoor. Ik ken ze nu nog maar 3.5 maand en ik zat er al zo mee in en voelde me mee verantwoordelijk, ook al was ik niet in Stepping Stone aan het werken op dat moment.
Woensdagnacht heb ik verschrikkelijk slecht geslapen.. Ik kon de slaap maar niet vatten en vanalles spookte door mijn hoofd. het feit dat ik donderdag mijn valies moest maken, dat ik vrijdag afscheid moest nemen, … waarom die member gewoon die man gevolgd was… pff.. hopelijk slaap ik vanavond (donderdagavond) een beetje beter.
Donderdag dan weer een hele dag in Stepping Stone gewerkt. Ik ben begonnen in de keuken, aangezien ik vandaag mijn pannenkoeken gemaakt heb. De pan was echter niet ideaal en daarom ging het maar traag. Hasra besloot me een beetje te helpen, zodat we tijdens de koffiepauze de pannenkoeken met ijs konden opdienen. Hasra haar pannenkoeken echter dreven in het vet.. zoveel boter heb ik nog nooit iemand zien gebruiken om pannenkoeken te bakken (behalve dan mijn meme vroeger). Nie normaal.. ik was toch blij dat ik een pannenkoek had die ik zelf gebakken had om te eten en niet zo’n hoopje vet.. maar ik ben blij dat ze me geholpen heeft, anders zou het me nooit gelukt zijn om ze op tijd af te krijgen met die stomme pan.
Na het pannenkoeken bakken ben ik verder gegaan met het voorbereiden van mijn presentatie en het maken van de powerpoint. Na het middagmaal ben ik dan gaan helpen in het klei – atelier. Vandaag heb ik al afscheid moeten nemen van Hooi Keng en van een van de members die morgen een dagje verlof neemt.
Eens terug in IL Home mijn valies beginnen maken.. die overigens lood weegt.. hopelijk mag ik alles meenemen e hihi.. Vandaag is het dus mijn laatste nacht in IL Home. Dat betekent dat ik morgen wat vroeger mag opstaan en mijn kamer mag kuisen 
bah!
we hadden vanavond ook een gigantisch probleem met het slot.. gelukkig was de deur nog niet volledig op slot. de sleutel zat vast, dus konden we het slot niet gebruiken. Na heel wat olie over het slot en de sleutel te smeren en de mankracht van Hasra’s man is het toch gelukt om het slot open te krijgen. Gelukkig hadden we onszelf nog niet binnen gesloten Sai Eng was al meteen in paniek dat we opgesloten zouden geraken als we dat slot nog zouden gebruiken en hebben er dus nu een ander slot aanhangen.. dit slot zal ze niet meer gebruiken en wegsmijten denk ik.
Morgen is het dus tijd om afscheid te nemen van het Stepping Stone. Om 10u30 begint het afscheidsfeestje voor me.. ik ben eens benieuwd wat ze allemaal van plan zijn. Ik weet dat ik enorm veel zal wenen.. krijg zelfs nu al een krop in mijn keel als ik dit typ. Had niet gedacht dat het zo moeilijk zou zijn om die mensen achter te laten na 3.5 maanden. Al ga ik superblij zijn om terug naar huis te gaan.. toch zal ik het hier enorm missen! Om 14u morgen heb ik dan mijn presentatie en als die er op zit vertrek ik naar Loh voor mijn laatste weekend Penang.. dan is het stagegebeuren hier in Stepping Stone gedaan..
Dikke zoen, morgen probeer ik een verslag te schrijven over mijn afscheidsfeestje.
x
