2 mei..
de dag van het vertrek van Matthias.. Rond 9u werden we gewekt door Esther en maakten we ons klaar om te gaan ontbijten.. Nog een laatste maal roti voor Matthias.. maar wat hij wou hadden ze niet meer.. dan maar ook een heerlijke roti pisang gegeten.. 
Na het ontbijt reden we door naar First Step om onze auto van de laatste 14 dagen terug af te zetten.. bye bye Citroen met de verschillende mankementen.. we zullen je missen!
Dan even proppen om allemaal in de auto van Loh te geraken en toen zette Loh ons af bij twee Boeddhistische tempels recht over elkaar.. In de ene stond er een reuze Boeddha recht, in de ander lag er een gigantische Boeddha neer.. wat een beelden..
Het waren enorm mooie tempels met enorm veel goudwerk.. de waarde van al wat daar staat/hangt/… mag wel op mijn rekening gedropt worden.. want die begint stilletjes aan te minderen.. gelukkig moet ik hier niet meer lang zitten.. en is het leven hier niet zo duur!
Hebben dan nog twee souvenirtjes gekocht ook.. twee beeldjes die we later in ons huisje kunnen zetten/hangen.. Om de herinnering aan Maleisië toch een beetje in huis te hebben. Na ons bezoek aan de tempels kwamen ze ons weer oppikken en gingen we gaan lunchen. De laatste keer Char Kuay Teow voor Matthias.. maar het heeft hem gesmaakt. Onze laatste namiddag samen hebben we doorgebracht bij Loh’s mama. Matthias hielp Matthew met het maken van een autootje en ik.. ik deed nix, ik lag daar gewoon een beetje.. te denken aan het afscheid.
de laatste uren gingen toch iets te snel naar mijn gedacht. Na het avondeten bij Loh’s mama terug naar Loh’s huis om Matthias zijn valies te pakken en hem nog een frisse douche te laten nemen vooraleer hij de lange reis naar huis tegemoet ging..
we arriveerden op de luchthaven rond 20u15 denk ik.. en zijn vlucht was om 21u45. Z’n bagage woog 5kg te veel en hij zou 170 ringgit per kilo moeten bij betalen.. maar gelukkig was Loh er en hadden we een vriendelijke man, waardoor we nog vlug 5 kg mochten versteken in zijn handbagage.. hierdoor werd het wel snel later en konden we niet meer zo lang afscheid nemen, maar dat was misschien beter ook.. Denk dat ik nog nooit zoveel geweend heb als die dag..
Toen Matthias voorbij de paspoortcontrole was besefte Esther pas hoe echt het nu allemaal was.. De eerste tien minuten heeft ze niet gestopt met wenen.. dat maakte het voor mij natuurlijk niet gemakkelijker.. Je hart breekt gewoon als je zo’n klein meisje ziet wenen.. ze zei al dat ik zelfs helemaal niet mocht vertrekken.. dat zal ook een enorm moeilijk afscheid worden voor mij.. maar ik kijk er al naar uit.. hoe moeilijk het ook zal zijn.
Nadien brachten ze me terug naar IL Home en konden m’n twee weken hier alleen beginnen.. Ik was doodop dus ik besloot te gaan slapen nadat ik nog een mailtje gestuurd had naar Matthias. Maar toen ik besloot te gaan slapen merkte ik een gigantisch vies beest, jawel een kakkerlak in mijn kamer! hoe die daar komt.. geen idee..
de spray tegen de mieren helpt wel niet zo goed om hem te doden.. maar misschien was hij toch wat versuft.. want achteraf heb ik hem dood kunnen meppen tot ie zo plat was als iets met mijn schoen!! Dan nog een val gezet omdat ik dacht dat er nog een kleintje zat..
Heb die nacht wel enorm slecht geslapen.. de eerste keer weer alleen slapen na 4 weken.. 
twas lastig!
met als gevolg dat ik deze morgen (3 mei) wel enorm moe was, maar ik moest gaan werken.
Deze morgen begonnen met het maken van de bookmarks tot Sai Eng me vroeg of ik haar kon helpen met het tekenen van gezichtjes op houten parels die ze dan zouden gebruiken om poppetjes te maken.. ook een soort sleutelhangers.
Vandaag heb ik er ook eens mijn werk van gemaakt om producten van Stepping Stone te kopen.. en heb ze dan ook meteen ingepakt samen met wat andere spullen om op te sturen naar België met de boot.. Na het werk nam Hasra me mee naar het postkantoor en voor 40 ringgit heb ik mijn pakketje op de boot naar Ruddervoorde geplaatst. Nu alleen hopen dat het toekomt.. het kan me niet schelen hoe lang het duurt, als het maar toekomt, want er zitten ook wat schoolboeken in en souvenirtjes..
Ik kon het ook met het vliegtuig versturen, voor een 100 ringgit.. wat ook niet veel is, maar omdat ik mijn geld wat moet sparen, aangezien ik toch nog twee weken moet zien te overleven hier.. heb ik gekozen voor de boot.. ze zeggen dat het ongeveer een maand duurt, dus we zullen zien he..
Nu terug in IL Home, dit aan het typen.. terug de eerste keer aan het chatten met Matthias die veilig thuis gekomen is en dan wat voor school werken..
morgen en donderdag (misschien ook woensdag) blijf ik alleszins in IL Home om aan mijn eindwerk te schrijven, zodat dat theoretisch gedeelte ook eens afgeraakt.. (moet er nog aan beginnen maar kom :p) en al wat ik hier kan doen, is werk gespaard voor in België. Na dat theoretische gedeelte moet ik enkel nog een besluit schrijven en dan zou hij af moeten zijn.. Het is natuurlijk nog wachten op feedback.. maar ja..
Het is hier superwarm en daarmee ga ik afsluiten voor vandaag!
Ik zal ook nog proberen wat foto’s op de fotosite te zetten..
dikke zoen! x
